depressief?


boos

ik voel mij al een tijdje uitgeloten in mijn klas, al mijn vriendinnen zitten in de andere klas, en thuis gaat het ook niet bepaald goed. in de klas zijn ze echt gemeen, ze roddelen over me, zijn suuuuper kinderachtig (2e middelbaar), zijn alleen vriendelijk als ze me nodig hebben, willen overschrijven ofzo... ik kan ook niet met de leerkrachten gaan praten, mijn moeder werkt op de school waar ik zit, want dan zouden ze het zoiezo aan haar vertellen. 3 jaar geleden (6e leerjaar) werd ik ook gepest. dat weegt momenteel nog steeds zwaar door omdat ik toen niet geholpen ben. ik ben al een aantal keer ingestort. ik sloot me op in mijn kamer en zat bijna een uur lang te huilen en tegen mezelf te zeggen dat ik moest doorgaan. ik vind het echt niet meer normaal. mijn mama was boos dat ik haar verweet dat ze me niet had geholpen met dat pestgedoe. ik was boos geworden omdat mijn broer gepest wordt en zij alles doet zodat het stopt terwijl ze bij mij zei dat ik moest stoppen van zagen.

mijn ouders hebben ook vaak ruzie. mijn papa werkt in een bedrijf en heeft daarnaast nog een eigen bedrijfje... soms komt hij pas om 23u thuis. we zien hem amper en dat is natuurlijk niet leuk. mijn mama staat er dus ook bijna altijd alleen voor. het lijkt soms of hij zijn werk belangrijker vindt dan ons... de ruzies gaan aak over dat hij nooit thuis is of dat hij altijd moe is, nooit met iets helpt en als hij dan iets doet (de afwas wegzetten, kleine dingen) vindt hij dat hij al superveel heeft gedaan.

het lijkt misschien niet zo erg als jullie dit lezen... maar als je er elke dag midden in zit. zelf al veel problemen hebt en de problemen van zoveel andere mensen met je meedraagt en hen moet steunen, je elke morgen moet verplichten uit bed te komen om je door die dag heen te sleuren... het voelt alsof ik elke morgen opnieuw mijn masker opzet... maar iedereen weet dat als je iets teveel draagt, dat uiteindelijk kapot gaat. er zitten al een aantal barsten in dat masker van mij, en ik weet niet hoelang het zal duren voor het breekt, alleszins niet lang meer...

ik voel me gebroken, futloos, uitgesloten. ik denk vaak om gewoon eruit te stappen, me van niets meer te hoeven aantrekken. ik ben heel blij dat ik nog energie en voldoening uit mijn muziek haal...

hebben jullie tips voor mij?

dankje

Reacties


"Music is your power"

Zo te zien heb jij het best zwaar momenteel. Jezelf door de dag sleuren is enorm vermoeiend. En als je niet goed weet hoe je dingen kan veranderen, lijkt het alsof de pijn eindeloos is. Wat opvalt is dat je toch je verhaal nog hebt afgesloten met een positieve boodschap: je haalt energie en voldoening uit je muziek. Dat is echt sterk. Ga maar voluit met die muziek! De kracht van muziek is zelfs een oefening op Nok Nok. Check it out ;)

Ydris


"Blijf er niet alleen mee zitten!"

Jammer dat er in jouw klas zoveel kinderachtige mensen zitten. Wel fijn dat je vriendinnen hebt in de andere klas... Kijk uit naar de momenten dat je bij die vriendinnen bent. Plan samen ook eens een uitstapje op woensdagnamiddag bijvoorbeeld. Ook de ruzie in jouw gezin is zeker niet gemakkelijk. Kan je erover praten met iemand die je vertrouwt? Met je vriendinnen misschien? Het is belangrijk dat je er niet alleen mee blijft zitten. Je kan ook altijd terecht bij het jongerenadviescentrum (JAC) of anoniem bij AWEL. Je staat er niet alleen voor, hoor!

Joke