Leven met depressie.


verdrietig

Ik ben al een tijdje depressief. Voor zolang ik me kan herinneren bestaat mijn leven uit een doorgaande donkere fase waar geen einde aan ziet te komen. Elke dag sta ik op met een gebrek aan motivatie en inspiratie om iets te doen. Doorheen de jaren zijn er zoveel dinges gebeurt en er zijn zoveel mensen binnen en buiten mijn leven gestapt waardoor er nu niets meer over is dan een depressief 15 jarig meisje met gebrek aan creativiteit en motivatie om de dromen te bereiken die ze heeft gecreëerd. Deze dromen zijn niet meer relevant, niets eigenlijk. Ik vraag me elke dag af wat er met dat kleine blije meisje vol dromen en creativiteit is gebeurt. Als ik terug kijk naar wie ik vroeger was, herken ik mezelf niet meer. Ik zit vast in een put waar ik niet uit kan. Het is alsof ik achter spiegelglas sta en ik iedereen kan zien maar zij kunnen mij niet zien. Ik observeer hoe zij hun tijd besteden, hun creativiteit uiten, hun liefde aan elkaar tonen en hoe ze hun dromen achterna gaan maar voor mij is het alsof de tijd stil staat en ik niet weet hoe ik de klok verder moet draaien.

Reacties


"Creativiteit en hulp zoeken"

Bedankt om je verhaal te delen. Wat jammer voor je dat het leven zo zwaar aanvoelt. Af en toe in een dipje zitten is heel gewoon, maar als het blijft aanhouden kan dat op de duur uitputten. Ik merk wel meteen op in je verhaal dat je mooi neerschrijft wat je voelt. Dat is ook een vorm van creativiteit, hoewel dit soort creativiteit heel anders aanvoelt dan wanneer je een klein meisje was. Schrijven over wat je voelt kan helpen om door deze moeilijke tijd te komen. Deel je verhaal ook met anderen. Blijf er niet alleen mee zitten. Praat met iemand die je vertrouwt, een vriendin, leerkracht, ouders,... Ook bij AWEL kan je terecht of bij het JAC in je buurt. Je komt hier doorheen xxx

Joke