Opgaan in de omgeving


verdrietig

Hey,

ik zit in het tweede middelbaar in een klasje van veertien. Je eerste reactie "amai dat is weinig"

en dat is ook zo, maar lawaai maken kan mijn klas wel, soms lijkt alsof we met 30 zijn. Iedereen is dan aan het babbelen, soms zelfs roepen, bewegen, lachen,...maar ik zit meestal gewoon op mijn stoel kijkend naar de anderen, denkend wat er allemaal gebeurd, stil in mezelf hopend dat er ook iemand met mij zou komen praten over de komende toets...of als we op de speelplaats zijn en ik bij mijn vriendinnen ben, zij zijn echt super, we komen goed overeen en doen leuke dingen samen, maar soms zijn ze zo samen bezig dat het lijkt alsof ik er niet bijhoor... En als ik thuis ben en mijn broers zijn er allemaal en er is een discussie, of zelfs als alleen mijn ouders een discussie voeren ook dan lijkt even of alleen ik besta en dat alles zie en er over nadenk....Op die momenten dat het lijkt of alleen ik besta en ik nadenk over wat er gebeurd, voel ik me soms zo alleen dat er niemand met mij bezig is en dat er geen aandacht is voor dat ene stille meisje....Op een dag toen ik hierover nadacht besefte ik dat ik niet mocht verwachten dat ik zomaar aandacht kreeg of dat de mensen mijn gedachten konden lezen...Later besloot ik om me wat meer in de groep te gooien en dat lukt de ene dag wat meer als de andere hangt er ook vanaf hoe ik me voel, maar nu ben ik dat af en toe stille meisje en daar is niks mis mee, het is beter dan je alleen te voelen en nu voel ik me precies goed.

Reacties


"Blijven zoeken en proberen"

Super dat jij zocht naar manieren om je beter in de groep te voelen. Het is niet gemakkelijk om steeds je beste beentje voor te zetten he. Af en toe is het ook gewoon oké om je niet goed te voelen. Hoe meer je probeert om jezelf te zijn in groep, hoe beter het zal gaan. Blijf zo verder doen en geef aandacht aan wat al goed gaat. De3 beste prestaties oefening kan je helpen om je meer zelfzeker te voelen en positief te denken.

Joke