zelfmoordgedachte-therapeut


bang

Hey,

Ik ga nu al een tijdje naar een therapeut en voel me er wel redelijk goed bij. Dus dacht ik ik wil het delen met jullie.

Ik heb dus mijn grootouders langs mijn mama kant en die zie ik al 10 jaar niet meer ik heb ongeveer 7jaar alles opgekropt en toen deed mijn beste vriend zelfmoord voor mijn neus het doet nog altijd zeer en ik wou ook zelfmoord plegen maar had beloofd aan hem het niet te doen. Ik zat toen in het eerste middelbaar en daar kwamen mijn buizen op Latijn, wiskunde, frans,... omdat ik kapot ging. Maar ik bleef stil over alles ook al zag iedereen dat er iets was. Tot in april in het tweede middelbaar ging het goed en dan vertelde ze me dat mijn metekindje van 5 maand is gestorven en weer kropte ik alles op.

Derde middelbaar waar ik nu zit. Werd alles te veel en moest alles vertellen van men eigen aan leerlingbegeleiding ik werd toen verplicht om naar een therapeut te gaan en deed het maar doe dat nooit gedwongen worden voor zoiets, het is een grote stap waar je klaar voor moet zijn na 4-5 maand niet te gaan ging ik terug omdat ik anders gewoon zelfmoord zou gedaan hebben en nu ga ik om de 2 weken ongeveer ermee praten en zie ik toch al verbetering.

Ik wil gewoon even zeggen dat je zelf klaar moet zijn om naar een therapeut te gaan want gedwongen worden voor zoiets is niet goed en weet zeker dat je bij die therapeut u goed voelt.

Als je misschien tips hebt voor zelfmoordgedachte te minderen kan je het laten weten

Groetjes Alineke

Ps: ik hoop geen haat te krijgen want dit is deels mijn leven.

Reacties


"Goede tip"

Hey Alineke,

Tof dat je je verhaal en je tip hier deelt!

Wat rot dat je zo’n erge dingen hebt meegemaakt. Ik kan het geloven dat die op je begonnen wegen. Dat je op zo’n moment je moed bijeenraapt en naar een leerlingenbegeleider stapt, vind ik echt knap. Dat vraagt veel moed!

Ik denk dat anderen veel kunnen hebben aan de tip die je hier deelt. Je gevoelens en donkere gedachten opkroppen is voor niets goed. Door erover te praten krijg je er langzaam aan meer vat op, waardoor je na een tijdje verbetering voelt.

Het is inderdaad belangrijk dat je praat met iemand waar je je goed bij voelt. Voor de meeste jongeren is het gemakkelijker om eerst met iemand uit hun omgeving te praten. Dat kan ook al erg opluchten. Wanneer de stap naar de hulpverlening nodig is, zoek je best een hulpverlener waar je een *klik* mee voelt. Dit mag je trouwens gerust met hen bespreken. Therapeuten weten dat die klik belangrijk is en zullen samen met jou naar een oplossing zoeken.

Groetjes,

Griet


"Crisisplan"

He daar!

Zelfmoordgedachten kunnen veel aandacht en energie opslorpen. De eerste stap om terug een positieve kijk op het leven op te bouwen is door erover te praten met iemand. Dat doe jij al, goed zo! Natuurlijk lost dat alles niet op 1-2-3 op. Je hebt tijd nodig om je gedachten op een rijtje te krijgen en om andere (denk)gewoonten aan te leren. Maar denk eraan: elk stapje is er toch al ééntje voorwaarts.

Een goede tip om terug wat positiviteit in je hoofd te blazen: elke dag je 3 beste prestaties opschrijven, of 3 dingen waarvoor je die dag dankbaar was.

Voor moeilijke momenten kan je een ‘crisisplan’ maken: een lijstje met allerlei activiteiten die jou afleiden en een goed gevoel geven (inspiratie: hier en hier). Maak je plan op een moment dat je je goed voelt zodat je bij een moeilijk moment onmiddellijk in actie kunt schieten. Misschien is De kracht van muziek ook iets voor jou?

Joke