Altijd tranen


verdrietig

Mijn ouders zijn al 6 of 7 jaar gescheiden. Toen ze pas uit elkaar gingen gaven ze me een leugentje om te verdoezelen dat ze ruzie hadden; mijn broers hadden teveel speelgoed.

Ondertussen weet ik ook wel dat dat een leugen was, en doet me dat pijn. En nu huil ik ook vaker.

Ten eerste omdat ik papa nooit zie. Hij dropt ons altijd bij zijn eigen ouders (mijn grootouders) of bij mijn groottante. Niet fijn. Het geeft me een gevoel alsof zijn twee kinderen met zijn nieuwe vriendin belangrijker voor hem zijn.

En oh, dan nog over die vriendin; daar loog papa ook over. Hij zei dat Kathleen van K3 bij ons kwam wonen, en ik als klein meisje was daar natuurlijk laaiend enthousiast over.

Komt er zo'n enge, boze stiefmoeder als in de sprookjes bij ons wonen.

Dankzij haar intrek moet ik mijn kamers met mijn broers delen, terwijl ik erg gesteld ben op privacy.

En nu moet ik al mijn knuffels en spullen missen die bij papa liggen!

Maar genoeg over papa, over naar mama. Zij heeft ondertussen haar derde relatie. Die tweede man deugde niet, hij brak je rug als hij je knuffelde en leerde ons manieren aan die we nu niet meer uit ons hoofd krijgen. Haar huidige relatie daarentegen is veel leuker! Een echte chef!

Maar ik wil niet over haar lieven praten, eerder over haarzelf.

Ze schreeuwt altijd onnodig en elke zin die ze zegt heeft een referentie naar school. Zelfs in de zomervakantie! Het is niet omdat zij vroeger om 5 uur in de ochtend opstond, haar kussen oppakte en weglegde om daaronder dan haar schoolboeken te vinden en te studeren dat wij ook zo zijn!

Daarbij voel ik me soms dat ik niet in deze familie thuishoor. Mama brengt meer tijd door met mijn broers, mijn broers met elkaar, mijn papa met zijn twee kinderen en zijn vriendin. En dan zit ik daar, altijd op mijn gsm asociaal te wezen.

Vragen mijn vrienden zich af waarom ik zo aso ben. Antwoord: ik ben thuis altijd alleen bezig omdat niemand aandacht voor me heeft en dat heeft invloed gehad sinds het eerste leerjaar op mijn keuzes van vrienden.

Werd ik in het eerste en tweede middelbaar dan nog eens bevriend met de freaks. Toen was het leuk, maar nu ze me "gedumpt" hebben, vraag ik me af waarom ik überhaupt bevriend met ze was.

Nu gaat het op school wat beter. Ik heb een vriendje dat om me geeft, vriendinnen die me in hun groep opnamen etc. Alleen mijn klas deugt langs geen kanten...

Reacties


"Gevoelens uitdrukken"

Wat rot dat je je zo alleen voelt tussen je familie. Dat gevoel dat je er niet thuishoort en dat ze je niet begrijpen is echt niet fijn…

Knap hoe jij duidelijk kunt verwoorden wat maakt dat je je zo voelt. Kan je deze kwaliteit gebruiken om er eens met je ouders over te praten? Misschien staan ze er niet bij stil dat jij graag eens tijd samen doorbrengt. Of denken ze dat hun ‘leugentjes om bestwil’ jou net helpen. Met de ik-boodschap verhoog je je kansen op begrip.

Veel succes!

Joke


"Leuke afspraken plannen"

Hi!

Leuk te horen dat je zo’n goed vriendje en toffe vriendinnen hebt! Kan je bij hen je hart af en toe eens luchten? Of leuke dingen doen om je gedachten te verzetten?

Ik begrijp goed dat je al eens graag tijd wil doorbrengen met je familie. Ik vind dat zelf ook belangrijk. Misschien kan je zelf een leuke activiteit voorstellen om samen te doen? Een avondwandeling met je mama, een uitstap met je papa, een gezelschapsspel spelen met je broers, … Als het er niet spontaan van komt, kan je het op voorhand afspreken zodat het op de planning wordt gezet.

Groetjes,

Marcel