Medisch onderzoek en psychologe


bang

Hey allemaal, ik heb overmorgen medisch onderzoek en kijk er niet echt naar uit. Op zich vind ik het clb echt super, maar het medisch onderzoek daar is helemaal niet leuk! Ten eerste moet je daar wachten, en als je niet moet wachten moet je les volgen. En ten tweede, als je dan aan de beurt bent kijken ze naar je lichaam. Vroeger, toen alles nog plat was, had ik daar geen probleem mee, maar nu.......

Dan nog, ik heb overmorgen m'n tweede, of eerste individuele, afspraak met een psycholoog en ik weet niet wat ik daarvan moet gaan verwachten. Ik voel me niet goed in m'n vel, neem dat maar letterlijk, en daarom is het medisch onderzoek ook zo irritant omdat ze dam naar alles kijken....

Ik ben echt bang en heb helemaal geen zin in overmorgen......

Reacties


"Openheid over onzeker zijn"

Hoi, het medisch onderzoek is inderdaad niet zo’n fijn moment. Veel jongeren voelen zich onzeker over hun lichaam. Het is dan ook ineens zo snel veranderd! Gelukkig weten veel schooldokters dit en stellen ze je goed op je gemak. Je mag het altijd aangeven als je iets niet fijn vindt of als je je oncomfortabel voelt. Het is hun werk om daarmee om te gaan. Ook bij je psycholoog mag je gerust zeggen dat je zenuwachtig bent, dat is echt oké. Met de ik-boodschap kan je dit duidelijk aangeven. Oefen er maar eens mee. Vaak voel je je minder zenuwachtig als je er niet alleen mee zit. En wanneer de persoon bij jou er rekening mee kan houden ;) Good luck!

Griet


"Goed voor jezelf zorgen"

Zo’n momenten waarop je niet goed weet wat je kan verwachten zijn een uitdaging. Meestal valt het beter mee dan je verwacht. Of er was niets aan, het is vaak voorbij voor je het weet. Het zijn je gedachten aan allerlei scenario’s die je zenuwachtig maken. Dat is een heel normale reactie, iedereen doet het. Maar het helpt natuurlijk niet… Als je erg zenuwachtig bent helpt een ontspanningsoefening of korte meditatie. Diep ademhalen en even alles in perspectief zetten. Je zorgt goed voor jezelf door je te laten onderzoeken en naar een psycholoog te gaan. Super goed bezig!

Marcel